ALSEMBERG - Een peloton van 180 man begon op het middaguur aan een zware klus.

- In de plaatselijke ronden vormde zich een kopgroep van twintig. Daarbij vier man van Rabo met Boogerd, Nys, Verheyen en Engels. Daarnaast Bruylandts-Cassani, Van Sevenant-Wuyts, Kuyckx-Sijmens, Chmieliewski-Niedzwiecki en de eenzaten Peers, Amorisson, Demarbaix, Aggiano, Moreni, Bertogliati, Derganc en Lunghi.

- Planckaert, Baguet en Tchmil zorgden bijna voor een hergroepering, maar Verheyen, Boogerd, Peers, Van Sevenant, Sijmens, Cassani, Bruylandts, Aggiano en Moreni hielden stand voorin. Vanhaecke, Baguet en De Waele maakten de sprong vanuit het uitgedunde peloton.

- In de slotronde probeerden Moreni, Boogerd, Baguet, de zeer bedrijvige Bruylandts en Verheyen de kopgroep te splijten. De aanval van Aggiano, op 4 km van de finish, was de goeie. De Italiaan kreeg het gezelschap van zijn ploegmaat De Waele, Peers en Thijs. Die vier spurtten voorbij de top van de Alsemberg ook voor de winst. (PDK)


Mapei-nieuwkomer Fabien De Waele schudt stress van zich af.
,,Alle zorgen zijn voorbij''

Fabien De Waele, aangetrokken door Mapei-Quick Step om Tom Steels een handje toe te steken bij het lanceren van de spurt, mocht zondag in de Brabantse Pijl voor eigen rekening. Het stille Fabke (26) uit Oudenaarde dankte met sprekende winst en schudde meteen een stuk zelfonderschatting af. ,,De aanpassing is nu helemaal voorbij.'' door Paul DE KEYSER Alsemberg

Ploegleider Eric Vanderaerden zou zichzelf niet meer zijn moest hij altijd maar de geijkte paden bewandelen. En dus mocht Mieke, de vriendin van De Waele, zaterdagavond in alle rust meetafelen met de ploeg en zelfs blijven overnachten in een vrije kamer. ,,Dat mag ze nog doen'', grinnikte Vanderaerden aan de douches van Alsemberg.

Een bijzonder boeiend vertoon schonken de heren renners op en om de beroemde puist. Gedicteerd door de mannen van Boogerd, door een ontstuimige Bruylandts, door Serge Baguet en Chris Peers, gekwetst tot in het putje van zijn ziel, door de kranige tandem Thijs-Vansevenant. Maar uiteindelijk waren het toch Elio Aggiano en Fabien De Waele die de beslissing forceerden. De Italiaan zette onze landgenoot met een late solo in een zetel. Fabien dankte door de resterende gezellen kurkdroog af te poeieren in de spurt.

,,Afwerken was gemakkelijk'', lachte De Waele. De eerste maanden van het seizoen stond onze landgenoot wat op het kantje binnen de superformatie van Mapei-Quick Step. Té stil, té gereserveerd, té veel onder de indruk van die nieuwe wereld, van alle grote namen die plots ploegmaat werden. Vanuit het management maakte men zich zelfs zorgen omtrent de integratie van Fabien. Die moet het voorlopig stellen met een paar noties Italiaans, gekoppeld aan gebrekkig Frans. De taal van winst begrijpen ze echter overal. Dat viel in Alsemberg ook te merken aan de enthousiaste reacties van de maats. ,,Bravo, bravo, Fabien!''

,,Ik kende een moeilijke start'', bekende deze laatste, een en al glimlach. ,,De verplaatsing naar de Tour Down Under bleef lang aan de darmen kleven. Ik stond onder stress, had de druk bij mezelf heel hoog gelegd. Wat had je gewild? Zo'n grote ploeg, daar moet je presteren. (somber) Ik ben er een poosje slecht van geweest. Gelukkig begon het in Parijs-Nice terug te lopen en putte ik verse moed. En nu winst in de Brabantse Pijl. Voor eigen publiek, op een parcours dat me op het lijf is geschreven. Alle zorgen zijn voorbij.''